Paçoz Zenginler ve 500 Liranın Dilencileri: Zengin Olup Ruhunu Batıranlar
Hayatın en trajikomik ironilerinden biri şudur: Kimi insan parayı kazanır, kimi insan ise paranın esiri olup karakterini kaybeder. Toplumda adı “zengin” diye geçen ama karakter olarak fersah fersah fakir kalan bir kitle var ki, tam anlamıyla “paçoz zengin” tanımınının, modern zaman dilencilerinin ta kendisidirler.
Altlarında lüks arabalar, ellerinde en son model telefonlar gezdirirler; boğazda otursalar da ya da şehrin en lüks sitelerinde mülk sahibi olsalar da, karakterleri bakkal borcunu ödememek için üçkağıt arayan mahalle serserisinden farksızdır.
Zengin Ama Ruh Hastası: 500 Liranın Hesabını Yapan Cimriler
Bu tiplerin en belirgin özellikleri, hesap masasına gelindiğinde ya da bir hizmetin karşılığı ödeneceğinde aniden vuku bulan inme halleridir. Banka hesapları milyonlarla oynar ama sıra harcamaya, hele ki birinin emeğinin karşılığını vermeye geldiğinde ruh hastası bir cimriliğe bürünürler.
Ortada hak edilmiş, sonuna kadar alın teri dökülmüş komik rakamlar vardır — mesela 500 lira. Normal bir insan için geçim derdinin, hayat pahalılığının ortasında verilmesi gereken gayet normal, hatta emeğe saygı niteliğindeki bir tutardır bu. Ama bu “dilenci zengin” için o 500 lira, sanki servetinin yarısını verecekmiş gibi bir dünya savaşı sebebidir.
Saatlerce beyin yerler. İllallah ettirirler. Kırk takla atarlar, haysiyetsizliğin, çirkefliğin bin bir suratını gösterirler. Amaçları paraya sıkışık olmaları değildir; asla değildir!
Amaçları, o hastalıklı egolarını ve ilkel cimriliklerini tatmin etmek, karşı tarafın emeğini ezerek kendilerini kudretli sanmaktır.
Emeği ve Hizmeti Değersizleştiren Zihniyet
Bu arsız ve bencil zihniyetin en iyi bildiği şey, başkasının alın terini yok saymaktır. Kendileri havadan sudan paralar kazanırken ya da ellerindeki sermayeyi hiçbir şey yapmadan katlarken; başkasının bir saatlik dersine, bir saatlik danışmanlığına, dökülen zihinsel emeğine göz dikerler.
- “Alt tarafı altı üstü bir saat konuştun canım, ne var bunda?”
- “Aman altı üstü bir ders, bu kadar para alınır mı?”
Gözlerinde emek sıfır değerdedir. Çünkü onlar, emeğin ne demek olduğunu asla öğrenmemişlerdir. Hayatlarında bir kez bile üreterek, alın teri dökerek var olmamış; ya mirasla ya da sonradan görme bir açgözlülükle köşeyi dönmüşlerdir. O yüzden hizmeti hor görür, insanı değersizleştirir ve karşısındakini sanki kendilerine muhtaç bir köleymiş gibi konumlandırmaya çalışırlar.
Dilenciliğin En Konforlu Hali: Zengin Dilenciler
Sokakta karton toplayan, gerçekten ekmeğe muhtaç olan insan başımın tacıdır; onların onuru bu düzenin kurbanıdır. Ama bu “zengin dilenciler” var ya… İşte onlar ruhunu pazara çıkarmış, ahlakını üç kuruşluk indirimlere satmış modern zaman parazitleridir.
Dilencilik sadece elde avuçta para istemek değildir; hak edilmiş bir emeğin üzerine çökmek, üç beş kuruş eksik ödemek için insanları tehdit etmek, çirkefleşmek, haysiyetsizlik yapmak tam da zihinsel bir dilenciliktir. Milyonluk varlığın içinde yüzüp de 500 liranın hesabını yaparken insanlıklarını kaybederler, ama bunun bile farkında olamayacak kadar kördürler.
Bu Paçozlara Pabuç Bırakmamak Gerek
Hayat bu tip hastalıklı ruhlarla doludur. Ellerinden gelse karşısındakine soluk almayı bile çok görürler. Ama unuttukları bir şey var: İnsanın onuru, bu zenginlerin hesaplarındaki paralardan katbekat değerlidir.
Emeğinize, zihninize, alın terinize saldırmaya çalışan bu paçoz zenginlere karşı yapılacak en iyi şey bellidir: Asla taviz vermemek, zerre kadar boyun eğmemek ve hak ettiğinizi söke söke almak. Çünkü bunlar sadece güçsüz gördükleri an üstünüze gelirler; diş gösterdiğinizde, yasaları ve haklarınızı hatırlattığınızda o korkak yüzleri ve zavallı halleriyle hemen sinip kaçarlar.
Bırakın kendi cimriliklerinin ve bencil dünyalarının içinde boğulsunlar. Siz kendi onurunuzla, emeğinizle ve dik duruşunuzla var olmaya devam edin; çünkü o karakter fukaralarının satın alamayacağı tek şey, sizin başınızın dikliğidir.
Paçoz Zenginler ve 500 Liranın Dilencileri: Zengin Olup Ruhunu Batıranlar was originally published in Türkiye Yayını on Medium, where people are continuing the conversation by highlighting and responding to this story.
To read the full story from the source: Medium Türkiye Yayını
