Magazin basınının yeni anayasası
Çocukluğumda evimize mutlaka birkaç gazete girerdi. Özellikle köşe yazarlarını okumayı çok severdim. O zamanlar “başmuharrir” olarak anılan Burhan Felek, Çetin Altan, Abdi İpekçi, Hasan Pulur ve Uğur Mumcu’nun yazılarını kaçırmamaya çalışırdım. Özellikle araştırmacı gazetecilik kavramını basın literatürüne sokan Uğur Mumcu’nun yazılarını adeta bir dedektiflik romanı gibi okurdum.
Çocukluğumda gazetecilik çok saygın bir meslekti. Onların söylediklerine inanır, yazdıklarının doğruluğundan şüphe etmezdik. Belki de müzikle paralel giden tırnak içinde gazetecilik tutkumun altında yatan nedenlerin başında da büyük ihtimalle bu “güvenilir olma” duygusu yatıyor. Belki birçok okuyucumuz bilmez ama 80’li yıllarda Ses ve Hayat dergisiyle başlayan bu maceram Güneş gazetesi ve Nokta dergisiyle devam etti şimdi de BirGün’de devam ediyor.
Ses Dergisi’nde müzik yazarlığından önce yine aynı dergide magazin muhabirliği yapmıştım. Film setleri, konserler, sanatçılarla röportajlar, kulislerde ya da gazino kapılarında sabahın ilk ışıklarına kadar beklemeler. Daha neler neler. Bunun için sanatçıların bazen magazin muhabirlerine çıkışması onlara hakaret etmesi hep üzer beni. Ama dediğinizi duyar gibiyim. Bazen çizmenin aşıldığı durumlar da olmuyor değil. Bu yaşanan olumsuzlukların tekrarlanmaması için çok eski arkadaşım gazeteci Savaş Kalafat bu dönem seçildiği Magazin Gazetecileri Derneği Yönetim Kurulu’nda hazırladıkları “Magazin Gazetecileri Derneği Meslek Etiği, Emek ve Kurumsal Yönetim Anayasası”nı benimle paylaştı ve fikrimi sordu. Gerçekten de çok doğru buldum yazılanları. Hatta bu yazılanların sadece magazin gazeteciliğiyle de sınırlı kalmayıp tüm basın sektörünü kapsaması en büyük dileğim.
İzninizle önemli bulduğum bazı maddeleri paylaşmak istiyorum buradan.
• MGD (Magazin Gazetecileri Derneği) gazeteciliğin özgürlük kadar sorumluluk, hak kadar ödev, görünürlük kadar hesap verebilirlik gerektirdiğini kabul eder.
• Doğru haberciliği savunur, çarpıtmayı reddeder.
• Kamu yararını savunur, kamuoyunun merakını tek başına gerekçe kabul etmez.
• Basın Özgürlüğü, iftira özgürlüğü değildir.
• Eleştiri Hakkı, hakaret ve hedef gösterme hakkı değildir.
• Haber alma hakkı, mahremiyeti sınırsız biçimde ihlal etme hakkı değildir.
• Ünlü olmak, kişinin bütün özel hayatından vazgeçtiği anlamına gelmez.
• Bir kişinin haber vermek istemediğini açıkça belirtmesine rağmen sürekli takip edilmesi, konutunun önünde süresiz beklenmesi veya ailesinin taciz edilmesi mesleki faaliyet sınırını aşar.
• Cenazede ısrarlı röportaj talebi yöneltilemez.
• Şiddet; aşk, tutku, kıskançlık veya namus gerekçesiyle normalleştirilemez.
• Çocuğun üstün yararı, haber değerinden önce gelir.
• Konut, hastane odası, soyunma alanı, ibadethane ve özel aile ortamı yüksek mahremiyet alanıdır.
• Aile bireyleri, eşler ve çocuklar yalnızca ünlü biriyle yakınlıkları nedeniyle haber öznesi yapılamaz.
• Bir soruşturma ve yakalama haberi yayımlandıysa, beraat, takipsizlik, veya tahliye kararı da benzer görünürlükte aktarılır…
Bu ve benzeri maddeler MGD’nin anayasası olarak kabul edilmiş durumda. Bu anayasanın hayata geçebilmesi haberi yapan muhabirler kadar medya patronlarının sorumlu davranmasına da bağlı. Yıllarca buradaki maddelerin tam tersi bir tutumla rating almaya çalışan yazılı ve görsel basın bakalım nasıl bir tutum izleyecek.
Her şeyin bir anda değişmesini beklemiyorum ama atılan adım önemli. Bu sebeple yeni seçilen MGD Başkanı Bülent Makar ve Yönetim Kurulu’na başarılar dilerim. Kalın sağlıcakla…
To read the full story from the source: BirGün
