Kur’an Terbiyesi
Olgunlaşmak deyince akla birtakım hasletler gelir. Güçlü bir karakteri, ayakları üzerinde durabilen bir insanı imleyen bazı davranışlar…
“Hayır” diyebilmek, kimileri için oldukça zordur mesela. Neyi istemediğini bilmek ve insanları reddedebilmek literatürde bir sanat olarak addedilir.
Hakkını müdafaa etmek de öyledir. “Kendini ezdirme, hakkını savun.” nasihatiyle büyürüz hepimiz. Güçlü insan; haksızlığa uğradığında sesini yükselten, kendi değerinin farkında olan ve en başta kendini seven insandır.
İşte bu düsturlarla ayakta durmayı öğreniriz. Kuran terbiyesi ise bize ayakta iken secdeye gitmeyi öğretir…
Kolaylıkla “hayır”ları pay edebilecekken nefsine ağır gelene “evet” demeye alıştırır dilini.
Bazen de hakkını savunmamayı öğretir insana bu ahlâk. Haklı konumdayken bunu haykırmak isteyen sesini – yalnız Allah rızası için – kısmayı öğretir. Kardeşinin menfaati uğruna kendi nefsini ezmeyi öğretir.
Bugün belki en büyük korkumuz değersiz hissetmektir. Oysa asıl tehlike, insanın kendini haddinden fazla önemsemesi, çok sevmesidir.
Bu yüzden “Kendine değer ver” denmez, “Değerini Allah’tan bil” denir. Çünkü Kur’an, insanı eşref-i mahlûkat olarak onurlandırdığı gibi yalnızca bir kul olduğunu da hatırlatır sürekli.
“Kendine güven” denmez bir müslümana, “Acziyetini iliklerine kadar hisset, ancak Rabbinin sonsuz kudretine sığın” denir.
“Hayır” demeyi bilmeyenin “evet”i, konuşma cesareti olmayanın sükûtu, zayıfken hissedilen acziyetin bir fazileti yoktur.
Bir merdiven gibidir bu iki terbiye. İlk basamağı çıkmadan ikincisine yeltenmek olmaz.
İlk terbiye güçlü bir “ben” inşa eder, ikinci terbiye ise ona tahtından inmeyi öğretir. İşte bu, Kur’an terbiyesidir.
**
“Hayır! İnsan kendini müstağni (kendi kendine yeter) gördüğünde mutlaka azgınlaşır. Şüphesiz dönüş ancak Rabbinedir.” (Alak 6-8)
Kur’an Terbiyesi was originally published in Türkiye Yayını on Medium, where people are continuing the conversation by highlighting and responding to this story.
To read the full story from the source: Medium Türkiye Yayını
