Hayat Sonsuz Olsaydı
Sonsuz bir hayatta yeni bir işe başlamak için asla geç kalınmış olmazdı. Verilen ömrü bilmeden pes ediyoruz 30–40–50 lerde. Bizim ata sözlerimizden birinin de verdiği yanlışlıkla belki de hani ağaç yaşken eğilir deniyor ya ama daha büyük ağaçlarda da taze dallar çıkar ve bu inkar edilemez bir gerçektir aslında. Yeni dallar çıkarmayı bıraktığımız zaman eğilemeyiz gelişemeyiz. Ama en yaşlı ağaçlar bile yeni dallar çıkarır. Biz çocukken bizim için seçilen hayat desteklenen ya da desteklenmeyen yeteneklerimiz büyüyünce içimizde bir keşkeler zinciri yaratabilir. Keşkeler bir dağ olur ve mutsuzluk olarak biner sırtımıza. Ama keşkelerin insana pek de bir faydası yoktur. Şimdi şu an ne yapabilirim demek ise faydaya ulaşan bir dal çıkarmaktır. Ben 33 yaşımda içimde hep ukte olan bir yetenek için kendimi kursa yazdırdım. Çünkü şu an ihtiyacım olan yetişkin benim. Kendimi geliştirmek yeni şeyler öğrenmek, kendimi keşfetmek hepsi sadece ve sadece benim görevim. Kurs hocam bir kelime kullandı bu hafta; küçükken gidemediğimden bahsetmiştim ve dedi ki şu an annen diyor mu keşke önceden seni gönderseymişiz diye. O an derin bir düşünce sardı beni. Annemin demesinin belki çok bir önemi olmayacak çünkü yine içinde bir keşke var. Ama çocuklarım diyecek ki “Bizim hayatta kendini geliştiren bir annemiz vardı ve o bizi desteklediği gibi kendini de destekliyordu.”Kendimizi desteklemeyi unutmayalım olur mu?Nil Karaibrahimgil’in sevdiğim bir şarkı sözünde dediği gibi “Anne oldum diye büyümedim ben hiç mükemmel olmadım olduğum yeter…”Belki dünyanın en fedakar annesi değilim ama ben içimdeki çocuğun da elini bırakmayan ve çocuklarına ilham olmak isteyen bir anneyim 💐Hayat Sonsuz Olsaydı was originally published in Türkçe Yayın on Medium, where people are continuing the conversation by highlighting and responding to this story.
To read the full story from the source: Medium Türkçe Yayın
