
Sınırlı-sorumlu kooperatifler gibi, sınırlı-sorumlu insanlar vardır. Hayatın kritik eşiklerinde, herkesin bir ucundan tutmasının zorunlu olduğu durumlarda, görünmez bir iç muhasebe yaparlar: Kendilerine göre ölçer-biçerler, “vaziyeti” tartarlar. Ve sonunda, neredeyse refleks haline gelmiş bir cümleye sığınırlar: “Benim elimden gelen bu kadar.” Bu cümle çoğu zaman bir yetersizliğin ifadesi değildir. Sorumluluk sınırlandırılmasının ‘ahlakla ilgili’ bir tekniğidir. Daha […]
Kaynak: 10Haber
